TV ORIGINAL

โคโกโร่พาโคนันและรันไปเยี่ยมบ้านพักตากอากาศของ ฮายาคาวะ เซซัง จิตรกรสไตล์ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมดื่มของเขา คุโรกิ จิโร่ ลูกศิษย์ของเซซังได้ขอให้โคโกโร่มาให้กำลังใจเซซัง ซึ่งตกอยู่ในภาวะหมดไฟจนมือสั่น และพยายามฆ่าตัวตายในห้องทำงานเมื่อคืนก่อน

โคนันและเพื่อนๆ ไปที่ป่าไผ่ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซซังทันที เซซังกังลังวาดภาพร่างป่าไผ่อยู่ ในตอนนั้นเอง นกกระจิบ ก็ร้องเสียง เคเกียว เคเกียว โคโกโร่และเพื่อนๆ ได้รับการอธิบายว่านี่คือเสียงร้อง “ทานิวาตาริ” ที่นกกระจิบร้องเมื่อรู้สึกถึงอันตราย จึงรีบออกจากป่าไผ่

เมื่อเซซังกลับมาที่บ้านพัก ก็มี ยามาโมโตะ โนริโกะ ผู้ช่วย พร้อมลูกชาย เคนอิจิโร่ ปรากฏตัวจากอีกด้านหนึ่ง โนริโกะบอกว่าเธอพาเคนอิจิโร่มาด้วยเพราะแม่ของเธอมีไข้กะทันหันและไม่สามารถดูแลลูกได้ แต่เมื่อเซซังเห็นเคนอิจิโร่ เขาก็เปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันและ โกรธจัด เขาผลักเคนอิจิโร่แล้วเดินเข้าไปในบ้าน

ตอนกลางคืน โคโกโร่ โคนัน และรันกำลังพูดคุยกับเซซังอยู่ในห้องทำงานของบ้านพัก โคโกโร่ขอให้เซซังช่วยวาดภาพเหมือนของรัน แต่เซซังปฏิเสธอย่างหนักแน่น คุโรกิพยายามทำให้เซซังใจเย็นลงโดยเสนอให้ไปตกปลาในวันรุ่งขึ้น

เช้าวันรุ่งขึ้น เซซังยกเลิกการเข้าร่วม แต่โคโกโร่และเพื่อนๆ ก็ไปตกปลาโดยมีคุโรกิชวนไป เมื่อเวลาประมาณบ่ายโมง โทรศัพท์มือถือของคุโรกิดังขึ้น เป็นโนริโกะโทรมาแจ้งว่าเซซังทิ้ง จดหมายลาตาย ไว้และหายตัวไป โคโกโร่และเพื่อนๆ รีบแจ้งตำรวจและมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือ ทันใดนั้น ศพของเซซังก็ถูกพบในป่าไผ่ที่หนาแน่น เซซังผูกคอด้วยเชือกที่ปลาย ไม้ไผ่ ยาวประมาณ 2 เมตร แต่ไม้ไผ่รอบๆ ศพถูกตัดโค่นลง โคนันสังเกตเห็นเรื่องนี้ และสงสัยว่าเป็นการฆ่าตัวตายเพราะตำแหน่งของ แท่นเหยียบ ก็ถูกเลื่อนออกไปด้วย โคนันนึกถึงเสียงร้อง “ทานิวาตาริ” ของนกกระจิบที่เขาได้ยินในป่าไผ่ก่อนออกไปตกปลา และในที่สุดก็ ไขความจริงของคดีได้

---

ออกอากาศ วันที่ 14 เมษายน 2003