ต้นฉบับมังงะ เล่ม 72 ไฟล์ 8-10

ระหว่างเล่นไพ่คารุตะ ไฮบาระเห็นมาซาโอะพยายามเก็บไพ่บางใบอย่างเอาเป็นเอาตาย และคาดเดาว่าเขาพยายามจะ สร้างข้อความ ด้วยตัวอักษรบนไพ่ เมื่อเหลือไพ่ 4 ใบ มาซาโอะก็บอกว่าอยากไปเข้าห้องน้ำ แม่ซึ่งเป็นคนอ่านไพ่จึงต้องตามไปด้วย การเล่นไพ่คารุตะจึงถูกระงับชั่วคราว แม่กล่าวว่ามาซาโอะเป็น โรคกลัวที่แคบ จึงไปเข้าห้องน้ำคนเดียวไม่ได้ ในเวลานั้น มาซาโอะขอให้แม่หยิบ ผ้าเช็ดตัว ผืนนั้นมาให้ มาซาโอะบอกว่าเป็นผ้าเช็ดตัว ปูขนที่ทะเลสาบซูวะ และบอกว่าถ้าไม่มีผ้าผืนนั้น เขาทำไม่ได้ แม่ทำหน้างงไม่เข้าใจ อายูมิเห็นท่าทีของทั้งสองคนแล้วอนุมานว่าพวกเขาเป็น แม่ลูกกันจริงๆ แต่มิทสึฮิโกะกังวลที่แม่ตามมาซาโอะไปเข้าห้องน้ำ ไฮบาระก็รู้สึกว่าเป็นการ ติดตาม เพื่อไม่ให้มาซาโอะทำเรื่องแปลกๆ ไฮบาระตัดสินว่ามาซาโอะไปเข้าห้องน้ำเพื่อ ให้เวลาในการถอดรหัสลับ หลังจากนั้น ไฮบาระและเพื่อนๆ ก็เริ่ม ถอดรหัสลับ จากไพ่ 4 ใบที่มาซาโอะเก็บได้ ได้แก่ 「る」「こ」「に」「て」 ในขณะเดียวกัน ไฮบาระและเพื่อนๆ ก็ส่งข้อมูลเรื่องรหัสลับทางอีเมลไปให้โคนันที่นอนป่วยอยู่ ในอีเมลมีการระบุถึงคำให้การของผู้อยู่อาศัยห้อง 2807, 2805, เรื่องผ้าเช็ดตัว, และไพ่ทั้ง 4 ใบ ทันทีที่ไฮบาระส่งอีเมล เธอก็ ถอดรหัสลับได้ และตระหนักว่าสิ่งที่มาซาโอะพูดนั้น ถูกต้อง คำพูดของมาซาโอะที่ว่าถ้าไม่มีผ้าผืนนั้นเขาทำไม่ได้ เป็น ข้อความ สำหรับถอดรหัสลับ ไฮบาระบอกเนื้อหาที่ถอดรหัสได้กับอายูมิที่ยังงงๆ คำว่า “ทะเลสาบซูวะ”, “ปูขน”, “ผ้าเช็ดตัว” เมื่อนำ ตัวอักษรกลาง มาต่อกันจะได้ 「わ」「が」「お」 ซึ่งเป็นคำช่วย เมื่ออ่านคำ 3 คำนี้ คำว่า 「るこにて」 จะเปลี่ยนเป็น 「助けて (ช่วยด้วย)」 ไฮบาระอนุมานว่ามาซาโอะสร้างรหัสลับนี้ขึ้น เพื่อไม่ให้ผู้หญิงที่อ้างว่าเป็นแม่ จับได้ ในเวลานั้น รันเตรียมเสื้อผ้าสำหรับโคนันที่นอนอยู่ในผ้าห่ม แต่ผ้าห่มนั้น ว่างเปล่า โดยมีบันทึกทิ้งไว้ว่า “เดี๋ยวกลับมา” ไฮบาระตั้งใจจะทำเป็นไม่รู้เรื่องและออกไปข้างนอก เพื่อติดต่อ ผู้หมวดทาคางิ ในตอนนั้น ไฮบาระสังเกตเห็น โทรศัพท์มือถือ ที่กำลังคุยอยู่บนโต๊ะ นั่นคือโทรศัพท์มือถือที่ผู้หญิงที่อ้างว่าเป็นแม่ทิ้งไว้ บทสนทนาของไฮบาระและเพื่อนๆ ถูกดักฟัง ทั้งหมด…

---

ออกอากาศ วันที่ 14 มกราคม 2012